Muzeum Techniki w Brnie (Technické muzeum v Brně), Uniwersytet Obrony w Brnie (Univerzita obrany v Brně) oraz Archiwum Służb Bezpieczeństwa (Archiv bezpečnostnich složek) organizują w dniu 17 listopada 2025 r. konferencję naukową na temat „Ochrona granicy państwowej 1945-1955”, która odbędzie się w sali konferencyjnej Muzeum Techniki w Brnie (Technické muzeum v Brně), Purkyňova 105, Brno-Královo Pole.
Prezentowane na konferencji referaty skupią się na latach 1945–1955, gdy na pograniczu Czechosłowacji doszło do kilku przełomowych wydarzeń. Po zwycięstwie aliantów nad Niemcami w 1945 roku na terenach pogranicznych, wcielonych w 1938 roku do III Rzeszy, utworzono czechosłowacką administrację i organizację policyjną odrodzonego państwa. Nastąpiły tu również zmiany gospodarcze i społeczne, przede wszystkim wysiedlenie całej ludności niemieckojęzycznej. Doszło również do tropienia Niemców odpowiedzialnych za zbrodnie popełnione w czasie wojny. Wraz ze wzrostem wpływów partii komunistycznej i późniejszym przejęciem przez nią władzy w lutym 1948 roku, podjęto wysiłki zmierzające do zabezpieczenia granicy państwowej, i to zarówno przed państwami sąsiednimi, jak i przed własnymi obywatelami Czechosłowacji, którzy nie chcieli zaakceptować komunizmu i wybrali drogę na Zachód. Rok 1955 był kolejnym, który w sposób znaczący wpłynął na ochronę granicy, zwłaszcza zaś z Republiką Federalną Niemiec i Austrią. W maju 1955 roku podpisano Austriacki Traktat Państwowy, na mocy którego wojska aliantów II wojny światowej opuściły Austrię. Pozostali w Austrii obywatele Czechosłowacji i innych państw bloku socjalistycznego, którym udało się dotąd przekroczyć „Żelazną Kurtynę”, nie były już tu narażone na deportację przez Armię Radziecką. Także wcześniejsza zgoda mocarstw zachodnich na utworzenie armii zachodnioniemieckiej i przystąpienie Republiki Federalnej Niemiec do NATO wymusiła na władzach państwowych konkretne działania. Jednym z nich stała się współpraca Straży Granicznej z jednostkami Armii Czechosłowackiej.

Na stronie internetowej Archiwum Państwowego Obwodu Żytomierskiego – wystawa cyfrowych kopii archiwaliów z okazji 165. rocznicy urodzin Ignacego Jana Paderewskiego, jednego - obok Józefa Piłsudskiego, Ignacego Daszyńskiego, Romana Dmowskiego, Wojciecha Korfantego i Wincentego Witosa - z Ojców Niepodległości Polski, urodzonego w 1860 r. we wsi Kuryłówka na Podolu (obecnie obwód winnicki na Ukrainie). Zespół archiwalny „Wołyńskie zgromadzenie deputowanych szlacheckich w Żytomierzu, gubernia wołyńska” (Волинські дворянські депутатські збори м. Житомир, Волинської губернії, 1800-1920 – zespół nr 146), w którym znajdują się m.in. akta sprawy wywodu szlacheckiego pochodzenia rodu Paderewskich, przechowywany jest obecnie w żytomierskim Archiwum Państwowym. Jest to niezwykle ważne źródło do badania biografii światowej sławy pianisty, kompozytora, działacza społecznego, polityka i mecenasa kultury, jakim był Ignacy Paderewski.

Opracowany i opublikowany w październiku 2024 r. w języku angielskim  przez Międzynarodowa Radę archiwów podręcznik „Zarządzanie kryzysowe: Podręcznik dla ochrony archiwów” (Emergency Management and Disaster Preparedness: A Manual for Protecting Archives) autorstwa Margaret Crockett i Emilie Gagnet Leumas doczekał się w październiku 2025 r. tłumaczenia na język francuski. Tekst francuski powstały w ramach zobowiązania MRA do rozszerzania dostępu do wiedzy i narzędzi służących ochronie archiwów na całym świecie. Autorami podręcznika są amerykańskie archiwistki Margaret Crockett i  dr Emilie Gagnet Leumas, które postawiły sobie za cel przygotowanie podręcznika tak, aby zagadnienia bezpieczeństwa archiwaliów i zarządzenia kryzysowego archiwami obejmował kompleksowo. 

W dniu 13 listopada 2025 r. przewodniczący Państwowej Służby Archiwalnej Anatolij Chromow spotkał się z przedstawicielami Wydziału Pokoju i Praw Człowieka Ambasady Konfederacji Szwajcarskiej w Ukrainie. W trakcie rozmowy główny nacisk położono na kwestie rozwoju współpracy dwustronnej w dziedzinie archiwizacji, wsparcia i ochrony ukraińskich archiwów w trudnych warunkach szeroko zakrojonej agresji Federacji Rosyjskiej, możliwości realizacji wspólnych projektów z udziałem organizacji międzynarodowych, w szczególności takich jak UNESCO i OBWE (Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie), przestrzegania praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego.