To kolejny taki projekt badawczy. Kolejny kanton podejmuje próbę rozliczenia wydarzeń z przeszłości. Praktyka izolowania osób w jakiś sposób nie pasujących do tradycyjnego, zamożnego społeczeństw a byław tym pięknym kraju była powszechną i ugruntowaną praktyką, aż do 1981 r.
Kanton Nidwalden wraz z gminami i kościołami regionalnymi rozpoczął projekt badawczy dotyczący zbadania i upublicznia  wyników badań  dotyczących przemocy państwa wobec obywateli przymusowo poddanych tzw. opiekuńczym środkom przymusu. Ustawodawstwo było ważnym narzędziem władz dyscyplinowania ludzi, których sposób życia nie był zgodny z tradycyjnymi obyczajami i normami zachowania. Tego typu ludzie mogli być przetrzymywani nawet  przez kilka lat bez jakichkolwiek wyroków sądowych. Środki te były często nakazywane wbrew ich woli i wbrew zasadom prawa. Dzieci i młodzież były zamykane w ośrodkach wychowawczych, a kobiety i mężczyźni zakwalifikowani do "reedukacji" w zakładach pracy. Młodociani przebywający w rodzinach zastępczych byli wykorzystywana jako tania siła robocza. Kobiety i mężczyźni wbrew własnej woli byli umieszczani  w szpitalach psychiatrycznych. Osoby określane jako "rozwiązłe" i "pasożytnicze " były ubezwłasnowolniane i poddawane sterylizacji. Wiele osób spośród tych, które doświadczyły represji państwa, nadal cierpi z powodu niesprawiedliwości, której doświadczyli i złego traktowania w domach, instytucjach lub obcych rodzinach. Dokumentacja obrazująca to zjawisko znajduje się w Archiwum Państwowym Nidwalden (Staatsarchiv Nidwalden).

Państwowa Służba Archiwalna Ukrainy, mając na uwadze stan wojenny i konieczność usprawnienia działalności instytucji archiwalnych, zainicjowała zmiany w „Regulaminie ewidencji i archiwizacji dokumentów w organach państwowych, samorządach, przedsiębiorstwach, instytucjach i organizacjach”, zatwierdzone przez Ministerstwo Sprawiedliwości w dniu 21 kwietnia 2022 r. Zmiany w regulaminie upraszczają mechanizm podejmowania decyzji w zakresie ewidencji i archiwizacji, w szczególności przekazywania dokumentów w przypadku rozwiązania instytucji przez jej likwidację lub reorganizację, co pozwoli archiwistom wszystkich szczebli szybko reagować na wyzwania wojenne, bez naruszania wymagań przepisów.

Źródło:

Державна архівна служба України: Зміни до Правил організації діловодства та архівного зберігання документів

oprac. Edyta Łaborewicz
AP Wrocław O/Legnica

Stowarzyszenie Czeskich Archiwistów zaprasza na konferencję naukową, organizowaną przez Muzeum Techniki w Brnie we współpracy z tamtejszym Uniwersytetem Obrony, pt. „Ochrona granicy państwowej w cieniu muru berlińskiego. Przełom lat 50. i 60. oraz pierwsza połowa lat 60. w regionach przygranicznych”, która odbędzie się dnia 5 maja 2022 r. w sali wykładowej wspomnianego Muzeum Techniki w Brnie, ul. Purkyňova 105, Brno-Královo Pole.
W dziejach Świata lata 60. XX wieku przyniosły łagodzenie napięć między dwoma mocarstwami oraz z rozszerzeniem współpracy pomiędzy krajami bloku zachodniego i wschodniego. Jednak początek tej dekady wiązał się z ogromnym ryzykiem konfrontacji militarnej. Środkowoeuropejska granica pomiędzy dwoma blokami politycznymi stała się miejscem eskalacji napięcia międzynarodowego nie tylko podczas budowy muru berlińskiego, ale także rok później, w październiku 1962, podczas kryzysu kubańskiego. O ile ten ostatni kryzys dotknął granicę tylko tymczasowo, o tyle konsekwencje budowy muru berlińskiego były długotrwałe, odznaczając swe piętno na środkowoeuropejskiej granicy bloku wschodniego.

W ramach projektu Centrum Zasobów (Le Centre de Ressources / Resource Centre) Międzynarodowa Rada Archiwów przypomniała dokument z 2019 r. "Wytyczne dotyczące przechowywania w miejscu bezpiecznym archiwów zagrożonych" (Principes directeurs concernant l’hébergement en lieu sûr des archives en péril).

Powodem dla którego wybrano tę właśnie publikację jest oczywiście wojna w Ukrainie, która jak już dziś wiemy, ma przebieg niezwykle okrutny, bo popełniane są przez Rosję zbrodnie wojenne na wielką skalę, ale niewyobrażalne zniszczenia dotykają infrastruktury materialnej, słyszeliśmy o zniszczonych muzeach, zapewne także ucierpiały zasoby archiwalne.

Wytyczne zostały opracowane przez dość reprezentatywną grupę roboczą, w skład której weszsły: instytucje międzynarodowe (Międzynarodowa Rada Archiwów, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, UNESCO); instytucje rządowe: Narodowe Archiwum Finlandii (FinishNationalArchives), Historyczne Archiwum Narodowej Policji w Gwatemali (Historical Archive of the National Police of Guatemala), Narodowe Centrum Pamięci Historycznej Kolumbii (National Center of Historical Memory of Colombia), Narodowe Archiwa Szkocji (NationalRecords of Scotland), Szwajcarskie Archiwa Federalne (Swiss Federal Archives), Szwajcarski Federalny Departnament Spraw Zagranicznych (Swiss Federal Department of ForeignAffairs); Instytucja pozarządowe: Międzynarodowy Instytut Historii Społecznej (International Institute for SocialHistory), UNAM Dokumentacja i Bardania (UMAM Documentation and Research) w Bejrucie (Liban), Uniwersytet w Reding (University of Reading) w Anglii; eksperci indywidualni: Trudy Huskamp Peterson i David Sutton.

Całość prac szwajcarski instytut Sweasspeace (instytut pokojowy).

Dokument dostępny jest w części merytorycznej w językach: angielskim, francuskim, hiszpańskim i arabskim. Całość liczy 8 stron i składa się z preambuły, części A definicji, B zasad składających się z zasad ogólnych, zasad dotyczących treści umów, zasad dotyczących cech instytucji goszczących, zasad szybkiego reagowania.  Poniższy tekst jest w części streszczeniem, a w częściach tłumaczeniem roboczym dokumentu.