Dnia 30 kwietnia 2026 r. w Archiwum Narodowym w Pradze (Národní archiv Praha) odbyło się seminarium poświęcone przygotowaniu dokumentów publicznoprawnych do wdrożenia certyfikowanego protokołu SSL, stosownie do obowiązujących przepisów prawa.
W sali kinowej Archiwum, gdzie zebrali się uczestnicy seminarium, jako pierwszy głos zabrał Daniel Doležal, Dyrektor Departamentu Administracji Archiwalnej i Służby Kancelaryjnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Czeskiej, witając gości i nakreślając cel oraz zdania seminarium poświęconego protokołowi bezpieczeństwa służącego w urzędach i archiwach państwowych do szyfrowania danych przesyłanych między serwerem a zalogowanym użytkownikiem, przy zagwarantowaniu ich poufność i poprzez uwierzytelnienie tożsamość stron. Następnie wystąpił Tomáš Kalinec z tego samego Departamentu, prezentując referat na temat przygotowań Ministerstwa do wdrożenia certyfikowanego protokołu SSL, zaś Denisa Klempířová, zajmująca się w Ministerstwie metodyką działalności kancelaryjnej, przedstawiła praktyczne rekomendacje dotyczące przejścia na nowy – certyfikowany SSL.

Wojewódzkie Archiwum Państwowe w Pradze (Státní oblastní archiv v Praze), Powiatowe Archiwum Państwowe w Kolínie (Státní okresní archiv v Kolín) oraz Centrum Ruchu Strażackiego w Přibyslavie (Centrum hasičského hnutí Přibyslav) organizują konferencję naukową pt. „Ogień i historia”, która odbędzie się w dniach 19 i 20 listopada 2026 r. w historycznej sali Centrum Rozwoju Biznesu w Kolínie (CEROP Kolín).

Międzynarodowa Rada Archiwów opublikowała i zwróciła się do międzynarodowej społeczności archiwalnej dokument pt.: Politytka MRA w sprawach wymagających oświadczeń publicznych (ICA Policy on Taking a Public Stand / Politique de l’ICA relative à la prise de position publique / Política del ICA sobre la adopción de posturas públicas). Dokument zawiera wskazówki dotyczące oceny zagrożeń wymagających zajęcia publicznego stanowiska przez MRA. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy zagrożenie staje w sprzeczności ze statutowym celem organizacji jakim jest „promowanie wszelkich możliwych środków służących zachowaniu, ochronie i obronie przed wszelkimi zagrożeniami dziedzictwa archiwalnego ludzkości”[1].   ICA publicznie zajmuje stanowisko wówczas, gdy zawód archiwisty, ochrona dziedzictwa archiwalnego lub wartości leżące u podstaw misji ICA są w sposób istotny zagrożone. Zajmowanie publicznego jest interwencją mającą pomóc w naprawieniu lub poprawie sytuacji. W zależności od kontekstu, publiczne zajęcie stanowiska może służyć propagowaniu zmian, wyrażaniu solidarności z dotkniętymi problemem społecznościami lub potwierdzaniu podstawowych zasad i wartości, którymi kieruje się MRA i które mają wpływ na daną kwestię. Równocześnie MRA zajmując stanowisko publiczne musi pozostawać w zgodzie z zakresem kompetencji organizacji (statutem i innymi deklaratywnymi dokumentami).Równocześnie organizacja nie powinna angażować się w sytuacje, w których nie posiada ona mandatu ani odpowiedniej wiedzy specjalistycznej. Ponadto MRA reprezentuje wszystkich swoich członków i dąży do inkluzyjności co skutkuje dbaniem o to, aby zajmowane przez nią publiczne stanowisko nie tworzyło podziałów i nie polaryzowało stanowisk pośród członków MRA. 

W pierwszych dniach kwietnia br. Międzynarodowa Rada Archiwów ogłosiła ósmą edycję Międzynarodowego Tygodnia Archiwów International Archives Week (IAW2026), która odbędzie się w dniach 8-12 czerwca 2026 r. Hasłem tegorocznej edycji #ArchiwaDlaSprawiedliwości: Prawa, pamięć, przyszłość (#ArchivesForJustice: Rights, Memory & Futures / #ArchivesPourLaJustice : droits, mémoire et avenirs). Temat wybrano po przeprowadzeniu pośród członków MRA ankiety.
W uzasadnieniu do wybranego tematu napisano, że archiwa odgrywają podstawową rolę we wspieraniu sprawiedliwości, ochronie praw, zachowaniu pamięci i umożliwieniu egzekwowania odpowiedzialności. Dokumentując historię stają się archiwa punktami odniesienia dla sprawiedliwości prawnej, społecznej, kulturowej, środowiskowej, historycznej i międzypokoleniowej. Odzwierciedlają dynamikę władzy, kolonialne dziedzictwo podkreślają sprawiedliwy dostęp dla społeczności zmarginalizowanych, rdzennych i wykluczonych historycznie.