23 stycznia 2026 r. pracownicy departamentu archiwizacji Państwowej Służby Archiwalnej Ukrainy wzięli udział w internetowym seminarium szkoleniowym pt. „Zachowanie materiałów archiwalnych i gotowość na sytuacje nadzwyczajne”, zorganizowanym przez Narodowe Archiwum Japonii (NAJ, National Archives of Japan, (独立行政法人国立公文書館, Dokuritsu Gyosei Hojin Kokuritsu Kōbunshokan).
Prelegentami wydarzenia byli przedstawiciele centralnych archiwów Japonii, Filipin, Malezji, Indonezji, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, którzy podzielili się doświadczeniami swoich krajów w zakresie ochrony archiwalnych zasobów informacyjnych i przygotowania na sytuacje nadzwyczajne.
W szczególności uczestnicy seminarium zaprezentowali wiodące metody naprawy, renowacji, przechowywania i digitalizacji różnego rodzaju dokumentów archiwalnych; omówili zasady minimalnej ingerencji i łączenia tradycyjnych technik z nowoczesnymi technologiami. W trakcie szkolenia przeanalizowano zalety i wady kopii cyfrowych w porównaniu z mikrofilmami zabezpieczającymi oraz organizację, na różnych kontynentach, oznaczania archiwów i innych budynków kulturalnych i artystycznych znakiem „Błękitna Tarcza”.

Ukraina przygotowała wniosek do Niezależnej Międzynarodowej Komisji Śledczej ds. Ukrainy (The Independent International Commission of Inquiry on Ukraine) przy Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie naruszeń międzynarodowego prawa humanitarnego. Przy wsparciu Państwowej Służby Archiwalnej Ukrainy, organizacja społeczna Fundacja Wspierania Badań Podstawowych (Фонд підтримки фундаментальних досліджень) udokumentowała rażące naruszenia przez Federację Rosyjską norm międzynarodowego prawa humanitarnego, które przejawiały się w szeroko zakrojonym, nielegalnym przywłaszczeniu dokumentów Narodowego Zasobu Archiwalnego Ukrainy i państwowych instytucji archiwalnych podczas nielegalnej tymczasowej okupacji Autonomicznej Republiki Krymu, od 2014 roku.

Gospoda, zwłaszcza w Czechach, była i jest miejscem szczególnym. Tu nie tylko nocowano, posilano się i odpoczywano, ale przede wszystkim była to zawsze miejsce spotkań, dialogu w pełnym tego słowa znaczeniu, w także dialogu społecznego, międzypokoleniowego, artystycznego, mniej lub bardziej intelektualnego, a wreszcie politycznego. Gospoda odgrywała więc istotną rolę w życiu mieszkańców Czech. Nic więc dziwnego, że tamtejsi archiwiści i historycy zdecydowali się dla omówienia tego zjawiska zorganizować międzynarodową i interdyscyplinarną konferencję naukową pod tytułem „Gospodarzu, nalej! Transformacja obiektów hotelarskich w erze nowożytnej” (Hospodo, nalej! Proměna pohostinských zařízení v moderní době). Konferencja odbędzie się w dniach 13–15 maja 2026 r. w sali Teatru Miejskiego „Na Poště” w Benešovie.

Dnia 20 stycznia 2026 roku Filmoteka Narodowa w Pradze organizuje uroczysty pokaz filmu niemego Gustava Machatý'ego z 1929 roku pt. „Erotikon”. Najprawdopodobniej żaden inny czeski niemy film nie zdobył przed II wojną światową takiej sławy, jak ten obraz. Ale i dziś zajmuje on ważne miejsce w historii kina światowego, nie tylko dzięki śmiałym scenom miłosnym. Film ten porusza temat miłosnego rozczarowania, ale również istotny dla swoich czasów problem zmieniających się ról mężczyzny i kobiety, emancypacją, starcie tradycji z nowoczesnością.
„Erotikon“ Gustava Machatý'ego od dziesięcioleci nie był jednak nigdzie prezentowany. Jedyna zachowana kopia znajdowała się w zasobie Narodowego Archiwum Filmowego w Pradze (Národní filmový archiv). Znacząca ta dla czeskiej i światowej kultury instytucja powstała jeszcze w 1943 roku, rozwinęła się po 1945 roku, przechodząc liczne reorganizacje i zmiany podległości. Obecnie jest jedną z kluczowych instytucji archiwalnych w Czechach, sprawując opiekę nad krajową kinematografią. Przede wszystkim gromadzi i sprawuje opiekę nad szeroko rozumianym dziedzictwem filmowym, mając w swoich zasobach przeszło 150 milionów metrów taśmy filmowej, ponad pół miliona fotografii, przeszło 30.000 plakatów i 100.000 różnych materiałów promocyjnych. W praskim Narodowym Archiwum Filmowym ocalały jedyne kopie licznych filmów uznanych za zaginione, wyprodukowane zarówno w Europie, jak i w Ameryce Północnej. Archiwum prowadzi też szeroką działalność naukową i wydawniczą, jak również organizuje wiele wystaw i pokazów filmowych. Od 2011 roku realizuje szeroko zakrojone prace digitalizacyjne. Ich efektem jest właśnie film Gustava Machatý'ego.
Gustava Machatý (1901–1962) swą przygodę z filmem rozpoczął już pod koniec I wojny światowej, gdy porzuciwszy naukę w szkole średniej zatrudnił się jako rekwizytor filmowy. Już w 1918 roku założył własną firmę filmową, będąc w niej jednocześnie aktorem, asystentem reżysera, scenografem i scenarzystą. W latach 1920–1924 przebywał w USA, studiując u amerykańskich filmowców. Po powrocie do Czech nakręcił w 1926 roku film pt. „Sonata Kreutzerowska” (Kreutzerova sonáta). W 1928 roku wspomniany „Erotikon”, w 1931 roku swój pierwszy film dźwiękowy „Z soboty na niedzielę” (Ze soboty na neděli), rok potem „Načeradec král kibiců”, a następnie swój drugi legendarny film pt. „Ekstaza (Extase). Film ten wywołał światową sensację i odniósł sukces na II Festiwalu Filmowym w Wenecji. Był on dość odważny jak na ówczesne czasy i pewien sposób skandaliczny, ponieważ austriacka aktorka Hedy Kiesler (późniejsza amerykańska gwiazda filmowa Hedy Lamarr) pojawiała się w niektórych scenach nago. W 1936 roku wyjechał za granicę. Przebywał w Ameryce Północnej, we Włoszech, Austrii, a powróciwszy do Czechosłowacji, gdzie całkowicie zaprzestał filmowania. Nadal kręcił filmy za granicą. W latach 1938–1945 pracował w Hollywood, gdzie w 1937 roku nakręcił „Panią Walewską” z Gretą Garbo w roli głównej, zaś w 1945 roku najlepszym i najsłynniejszy film z tego okresu, a mianowicie „Zazdrość” (Jealousy). Po II wojnie światowej na stałe osiadł w Republice Federalnej Niemiec, gdzie pracował jako wykładowca w szkole filmowej, i gdzie zmarł w Monachium.