Włoski Centralny Instytut Archiwistyki (Istituto Centrale per gli Archivi – ICAR) przygotowując projekt atlasu historycznego zjednoczonych Włoch postawił sobie za cel sporządzenie historycznego rejestru podstawowych jednostek administracji terytorialnej państwa w okresie 1861 do 2013 r. Podstawową bazą danych projekty jest wydany przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Królestwa Włoch w 1863 r. „Dizionarrio dei comuni del Regno d’Italia” opisujący podział państwa ukształtowany w latach 1861 – 1862 oraz współczesny projekt „System Informacji Historycznej o Administracji Terytorialnej” (Sistema Informativo Storico delle Amministrazioni Territoriali - SISTAT), opracowany w 2011 r. przez Narodowy Instytut Statystyki (Istituto Nazionale di Statistica). ICAR nałożył  na współczesny porządek warstwę porządku XIX wiecznego opracowaną w 1863 r.
Koncepcja pojęcia „regionu w przestrzeni i czasie” (regione spazio temporalne) ma za cel przedstawienie jednostki administracyjnej wedle różnych aspektów takich jak ich natura polityczno – administracyjne lub geograficzna na różnych poziomach czasowych. Przyjęto koncepcję hierarchiczną: państwo, region, gmina.

Zbiory prywatne i spuścizny rękopiśmienne osób prywatnych oraz rodów - typu korespondencja, pamiętniki, dokumenty z przebiegu kariery zawodowej lub działalności społeczno –politycznej i inne, są niezwykle cennym uzupełnieniem zbiorów archiwalnych instytucji państwowych i samorządowych przechowywanych w archiwach państwowych. Zbiory i spuścizny nie podlegają obowiązkowi przekazywania ich do archiwów, tak jak jest to w przypadku ustawowo określonych aktotwórców. Jednak żadna z instytucji naukowych czy kulturalnych - archiwum, muzeum, biblioteka, nie odmówi sobie przyjemności przejęcia do swoich zbiorów takich akt. Wielokrotnie też prywatne spuścizny stają się przedmiotem „delikatnej” rywalizacji pomiędzy nimi. Tylko jednak wola  prywatnych aktotwórców lub  ich spadkobierców jest decydująca, co do faktu samego przekazania oraz formy w jakiej to nastąpi - dar, depozyt, sprzedaż. Ta dowolność w dysponowaniu zbiorami prywatnymi powoduje często rozproszenie cennych dla poznania historii zbiorów po różnego rodzaju instytucjach zlokalizowanych w miejscach często niezwiązanych z samymi aktotwórcami. Taki stan rzeczy powoduje niejednokrotnie utrudnienia w badaniach historycznych i dostępie do informacji. W wielu krajach podejmowane są próby ogarnięcia tego tematu poprzez ponadinstytucjonalne  wydawnictwa i bazy danych prezentujące zebrane informacje o rozproszonych zbiorach. W Niemczech funkcjonuje- dla krajów niemieckojęzycznych - portal CALLIOPE i ZDN patrz: Archnet . W tym roku, do tego grona, dołączyła również Austria, co podobnie jak w przypadku CALLIOPE i ZDN, może być interesujące dla badaczy polskich. Niestety obecnie funkcjonuje tylko książkowa wersja informatora, za którą trzeba zapłacić 95 EURO. Pocieszające jest jednak to, że wydawcy obiecują internetową wersję wydawnictwa.

W 2018 roku królowa Elżbieta II przyznała po raz kolejny, z okazji swoich urodzin, Medale Brytyjskiego Imperium (British Empire Medal) za szczególne zasługi w służbie cywilnej. Wśród wyróżnionych znalazła się Polka, Małgorzata Goddard. Od 1981 roku mieszka ona w Wielkiej Brytanii, a od 2003 roku pracuje w bazie lotniczej Royal Air Force Northolt w Londynie, w sekcji polskiej archiwum. Pod jej opieką znajdują się katalogi z nazwiskami prawie 300 tys. polskich żołnierzy służących w Wielkiej Brytanii. Wyróżniona została właśnie za zasługi dla obrony oraz społeczności polskich weteranów.
Baza Northolt istnieje od 1915 r. W zgromadzonych tam kolekcjach przechowywane są dokumenty dotyczące kolejnych wojen prowadzonych przez wojska brytyjskie: począwszy od wojen napoleońskich, przez wojny pierwszej połowy XIX wieku, wojnę krymską, burską, konflikty z czasów wiktoriańskich po I i II wojny światowe. Dokumenty są systematycznie indeksowane (obecnie indeks osobowy obejmuje 10 mln rekordów), co umożliwia poszukiwanie danych o poszczególnych żołnierzach różnych narodowości walczących w siłach brytyjskich.

Forces War Records

AnnaLaszuk
NDAP

Narodowe Archiwum Historyczne Białorusi w Mińsku na swojej stronie internetowej zamieściło informację o czasowym zaprzestaniu przyjmowania wniosków w sprawie poszukiwań genealogicznych (w rozumieniu „poszukiwań dotyczących historii rodzin”), z powodu ich zbyt dużej ilości. Przewidywany termin przyjmowania kolejnych wniosków to styczeń 2019 roku.

W określonych przypadkach możliwe będzie jednak uzyskanie potwierdzenia daty urodzenia, małżeństwa, śmierci konkretnych osób – jeśli osoba zainteresowana poda wystarczająco precyzyjne informacji, sytuujące poszukiwany akt w określonym miejscu i czasie (usługa „poszukiwań biograficznych”).

Więcej: Паважаныя заказчыкі!

Oprac. Edyta Łaborewicz
AP Wrocław O/Legnica